Przestrzeganie praw człowieka jest obowiązkiem każdego demokratycznego państwa. Jednocześnie Polska na podstawie zobowiązań międzynarodowych
Przestrzeganie praw człowieka jest obowiązkiem każdego demokratycznego państwa. Jednocześnie Polska na podstawie zobowiązań międzynarodowych zobowiązana jest do ekstradycji na wniosek innych państw osób ściganych przez miejscowy wymiar sprawiedliwości. Negatywną przesłanką ekstradycyjną powinien być jednak polityczny charakter ściganych przestępstw oraz brak możliwości przeprowadzenia w państwie wzywającym uczciwego procesu. Co pewien czas opinia publiczna jest informowana o przypadkach odmowy ekstradycji pewnych osób na rzecz niektórych państw. Informacje te chciałbym skonfrontować z praktyką stosowania w Polsce procedury ekstradycyjnej.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 191 i 192 Regulaminu Sejmu RP, uprzejmie proszę o odpowiedź na pytanie, w ilu przypadkach Polska była proszona o dokonanie ekstradycji na Białoruś i do Federacji Rosyjskiej od momentu powstania tych państw w grudniu 1991 r. Uprzejmie proszę o wyszczególnienie każdego przypadku ze wskazaniem na: (1) treść prawomocnego orzeczenia sądu polskiego w sprawie dopuszczalności ekstradycji, (2) treść ewentualnych wcześniejszych nieprawomocnych orzeczeń w danej sprawie, (3) treść decyzji ministra sprawiedliwości - prokuratora generalnego w sprawie dokonania lub odmowy dokonania ekstradycji, (4) stan naszej wiedzy co do tego, czy w przypadku dokonania ekstradycji doszło do przeprowadzenia procesu zgodnie z demokratycznymi standardami. Jednocześnie uprzejmie proszę o odpowiedź na pytanie, czy w przypadku dokonania przez Polskę ekstradycji na rzecz jednego z tych państw dochodziło następnie do przekazywania danej osoby między tymi państwami zrzeszonymi do niedawna w Związek Białorusi i Rosji, a od niedawna tworzącymi ˝państwo związkowe˝.
Z wyrazami szacunku
Poseł Bartłomiej Szrajber
Warszawa, dnia 4 lipca 2002 r.